Het Lab Utrecht Theater en Dans voor jong publiek

Joost van Hezik (1982) maakt maatschappelijk geëngageerd theater over het zelf- en wereldbeeld van de moderne mens. Altijd is hij daarin op zoek naar de jonge mens die zelf vorm geeft aan zijn of haar wereld. In zijn afstudeervoorstelling aan de Amsterdamse Hogeschool voor de kunsten Kliche tonen de spelers de werkelijkheid als een nieuwe wereld vol mogelijkheden. De personages nemen de enscenering in eigen hand door zelf een slotscene vorm te geven in Na Het Einde (Toneelschuur Producties) en in Botter, een voorstelling op een varend zeilschip (stichting Nieuwe Helden/Oerol), lopen fictie en werkelijkheid volledig door elkaar.Voor Opera 2.0: Smells Like Tahrir Spirit combineert Van Hezik zijn oude liefde muziek met geëngageerd montagetheater. Nederlandse en Egyptische jongeren schreven de teksten voor het stuk en met jonge spelers van DOX wordt gezocht naar een vorm van 2.0 theater die een directe aansluiting vindt bij een jong publiek. Van Hezik: "Deze voorstelling moet over hun vragen en antwoorden over de revolutie gaan. Mijn wens is dat jongeren door deze muzikale voorstelling zich in de ander kunnen inleven, en zich er daardoor mee kunnen verbinden en identificeren."